โดน Amazon แบน เจ็บ ล้มแล้วต้องลุก แล้วต้องไม่พลาด

amazon account closed

November 2009 คือเดือนที่ผมเริ่มทำIM
ผมมีความรู้สึกผูกพันกับเดือนนี้
ผมถือว่าเป็นเดือนโชคดีของผม
ถึงแม้ว่าตอนนั้น
หลังจากเริ่มได้ไม่นานจะโดน”แบน”รัวๆก็ตาม
นี่ครบ 6 ปีพอดี
อาจจะแค่แป๊บเดียว
แต่ก็ทำให้ผมเรียนรู้อะไรหลายอย่างครับ
.
ผมอยากจะขอบคุณ…
.
• คุณพ่อ: ที่ให้อิสระทางความคิดให้กับผมมาตั้งแต่เด็ก ทำให้ผมรู้จักคิดเป็น
.
• คุณแม่: ที่สอนให้ผมรู้จักการTakeและGiveได้อย่างไม่เคอะเขิน
.
• อาจารย์ทุกคน: ที่ให้ความรู้ผมทั้งทางตรงและทางอ้อม ทั้งมากทั้งน้อย
.
• เพื่อนพี่น้อง: ที่ยังอยู่ด้วยกันจนถึงวันนี้ ทั้งๆที่หลังๆผมจะไม่ค่อยได้แชร์อะไรเลย แต่ก็หาเรื่องมาคุยกันได้ไม่มีจบ แล้วก็กดlikeทั้งๆที่ไม่เคยอ่านเกินสองบรรทัด 555
.
• กำลังใจ: ที่ทำให้ผมยังคงอยู่ในแวดวงIMต่อไป ทั้งๆที่เคยคิดจะไปทำอย่างอื่นแล้ว
.
• ความสำเร็จ: ที่ทำให้ผมมีข้าวทานมีบ้านอยู่มีเงินใช้โดยไม่ต้องคิดเยอะ
.
• ความจน: ที่ผมเคยผ่านมาในช่วงที่ผมFail ทำให้ผมรู้รสชาดว่าความจนมันน่ากลัวแค่ไหน
.
• ความล้มเหลว: ที่ทำให้ผมได้เรียนรู้ แต่ผมต้องขอโทษที่ทำให้คุณยังเอาชนะผมไม่ได้ เพราะตอนนี้ผมเข้มแข็งเกินกว่าที่จะ”ล้มแล้วไม่ยอมลุก”
.
ผมขอสัญญากับตัวเองว่า
ไม่ว่าจะโดนแบนอีกกี่ครั้ง
จะล้มเหลวอีกกี่หน
ผมก็ยังจะทำอยู่
เพราะถ้าผมไม่ทำ
ผมจะ”ทำมาหากินอะไร”ล่ะครับ ^^

Freedom is not worth having if it does not include the freedom to make mistakes.
.
ความรู้สึกของคนที่ได้ก้าวมาสู่งานIMแบบFull Time
ก็น่าจะเป็นความรู้สึกว่ามี”อิสระ”
เหมือนได้รับการปลดปล่อย
แต่ภายใต้”ความอิสระ”
ก็จะต้องมี”ความรับผิดชอบ”ควบคู่ไปด้วย
ถ้าเมื่อไรไร้ซึ่ง”ความรับผิดชอบ”แล้ว
นั้นหมายถึง”ความหายนะ”
กำลังมาเคาะประตูบ้านแล้วครับ
.
● รู้ว่าตัวเองกำลังทำอะไร
● รู้ว่าตัวเองต้องทำอะไร
● รู้ตัวเองว่าทำได้แค่ไหน
.
ขอแค่นี้ไม่มีทางล้มเหลวแน่นอนครับ
ถึงแม้จะเป็นการทำIMเพื่อเป็นรายได้เสริม
ก็ต้องรู้ตัวเองเช่นกันนะครับ

เครติดคุณ Chaichan Andi Klin แชร์จาก FB Timeline